Arme Bikkels – ze verouderen snel

Het leven confronteert je toch op momenten altijd met jezelf. Een paar zondagjes geleden besloot ik maar weer eens op de zondag mee te fietsen met onze Coursss-mannen: Hjalmar, Roel, Peter en Michel. Zo opgesomd lijken het wel de Daltons: Joe, Bill, Jack en Averell. De mannen beschikken over een rijk arsenaal aan bijnamen – zo noemen ze zichzelf ook wel de Bikkels, naar een oud wielerclubje waar ze vroeger deel van uitmaakten. 

Daltons, Coursss, Bikkels, Glimmer Twins… ik vergelijk ze ook wel met de Titaantjes, het bekende boekje van Nescio, met de meest beroemde beginzin uit de Nederlandse literatuur: ‘Jongens waren we, maar aardige jongens’. Het is een grappige zin omdat hij in feite zegt: we waren aardige jongens, in tegenstelling tot wat sommige mensen denken, namelijk dat jongens nooit aardig zijn.

Zo zijn er best wat mensen die onze Bikkels niet aardig vinden. Omdat ze zo hard en onregelmatig fietsen, altijd het laatste woord hebben, luidruchtig zijn, een club binnen een club zijn… maar ik heb daar geen last van. Het is eigenlijk wel mooi zo’n fietsend vriendenclubje, Hollands welvaren op Carbon, echte karakters. Na afloop van de opnieuw harde rit nodigde Roel ons bij hem thuis uit voor het delen van een appeltaartje vanwege zijn verjaardag. Dat bedoel ik nu – dat is toch gewoon lief. En daar zaten we dan met zijn vijven en kort daarop met zijn zessen toen Rob aansloot. En daar zit ik dan, midden in de vriendenclub. Ik neem de tijd om ze één voor één op te nemen, hun uitstraling, fysiek en energie. In mijn hoofd – en ook wel hart – begint het te stormen: zal ik het ze vertellen? Is het niet tijd om hen de onverbloemde waarheid te vertellen? Gewoon direct van man tot man, geen gedraai meer om de hete brij… Maar ik kan het niet. Zie ze daar lekker genieten van de koffie en de appeltaart, zie ze lekker onderuitgezakt zitten op de bank en de stoelen, zie ze lachen en hoor ze verhalen vertellen. Waarom deze idylle verstoren met de harde waarheid? Het is beter hen in de waan te laten van hun eigen gedroomde leven….

Ik neem de waarheid daarom met me mee, de waarheid van verouderingsexpert David van Bodegom: Als je lang wilt leven, kun je beter niet intensief sporten. Bij sporten komen allerlei schadelijke stoffen vrij in het lichaam, zoals zuurstofradicalen en oxidanten. Dieren die heel oud worden, zijn trage dieren, zoals de Bultrugwalvis en de reuzenschilpad. De actieve honingbij gaat eerder dood omdat die veel sneller versleten is. En het verouderingsonderzoek leert ook dat dieren veel langer leven als ze op een karig dieet worden gezet. De bikkels gaan radicaal in tegen de bevindingen van de wetenschapper: ze vinden het leuk om tijdens het fietsen bijna intervalachtig hun lichamen te teisteren met hele hopen zuurstofradicalen en oxidanten. En dan zijn ze allen ook enige kilootjes te zwaar… hun lovehandles bij de heupjes en de bolle buikjes mogen de Bikkels de uitstraling geven van een goede Lobbes, het versnelt hun verouderingsproces nog eens radicaal. 

Wat ben ik blij dat ik ze nog heb leren kennen op hun top – vlak voor hun downfall

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s