Engel – vallen of opstaan?

Engel blijft een mooi woord… om niet te zeggen een impactvolle gebeurtenis als je er een ziet. Een engel is een bovennatuurlijk wezen, dat vaak optreedt als beschermer van de mens of boodschapper van God. Het voorstellen van engellen als wezens met vleugels ten teken van hun goddelijke macht stamt uit oeroude tijden, waar vogels vaak als verbinding tussen het aardse en het hemelse werden gezien. 

In de loop der tijden heeft de naam ‘engel’ nogal wat betekenissen gekregen. Zo is er de Duitse zwart-wit film uit 1930 ‘der blaue engel’. Hoofdrolspeelster Marlene Dietrich zong in deze film het beroemde lied: Ich bin von Kopf bis Fuss auf Liebe eingestellt, und sonst… gar nichts.Toen de vrijgezelle leraar Immanuel Rath een blik opving van de blonde zangeres Lola was hij verloren… uiteindelijk sterft hij vernederd en eenzaam. Ik ben toch blij dat mij dit lot bespaard is gebleven, toen ik op een zomerse workshop lang geleden mijn hart verloor aan een Goois fotomodel, naarstig op zoek naar… lust, liefde en verlossing. Wow dacht ik, aan mij is de Engel van het Wonder der Liefde verschenen. Maar het bleek, wat ik toen nog niet wist, engel Harahel te zijn: van het Licht der Onbenutte mogelijkheden. En wat leert ons deze engel, zo valt te lezen op internet: ‘Veel van wat gebeurt in het leven is verhuld door sluiers, sluiers die je weerhouden om de reden achter situaties te kunnen aanschouwen. Deze sluiers creëren een soort van nevel, hoewel het licht der onbenutte mogelijkheden hier zonder weerga steeds door schijnt. De sluiers zijn opgebouwd uit jaren van twijfel aan jezelf, uit angst en onmacht alsook uit ongeloof, uit alles wat eens bezwaarlijk leek. Weet dat je ’t waard bent het beste te wensen alsook te ontvangen, richt je focus op het licht der mogelijkheden dat steeds schijnt. Weet dat zwaarte een illusie is en stap er dapper recht doorheen. Ik vraag je je niet meer te laten ontmoedigen doch vertrouwensvol hier recht doorheen te stappen. Weet dat je ’t kan en zo zal het zijn met wonderlijke transformatie als resultaat. Roep me aan wanneer je mijn hulp wenst, liefdevol leid ik de weg, ik ben je engel Harahel.’

Best wel zweverige taal, maar ik begrijp de boodschap: als het hart is gebroken, niet bij de pakken neer blijven zitten, gewoon weer focussen op nieuwe mogelijkheden en vertrouwen op jezelf. Daarom is wielrennen zo’n mooie metafoor voor het leven. Émile Engel, Frans wielrenner tussen 1910 en 1914, had zijn naam mee maar niet het engelengeluk. Hij was een frans wielrenner tussen 1910 en 1914. Won in dat laatste jaar een etappe in de Ronde van Frankrijk, maar sneuvelde drie maanden later in de Eerste wereldoorlog. Kan het tragischer? Dan is daar Charly Gaul, de Engel van het hooggebergte. Wanneer het slecht weer was, dan was Gaul vaak op zijn best. Eén van zijn indrukwekkendste overwinningen was de etappe naar de top van de Monte Bondone, in de Giro van 1956. In de valleien viel tijdens die rit zoveel ijskoude regen, dat het leek alsof er een nieuwe Zondvloed was uitgebroken. Op de slotbeklimming werden de renners begroet door zo’n heftige sneeuwstorm, dat een journalist zich afvroeg of dit de Ronde van Italië of de Ronde van Antarctica was. Dat weerhield deze wonderlijke klimmer uit Luxemburg er niet van, om met vele minuten voorsprong op al zijn concurrenten de finish te bereiken en zo de basis te leggen voor de eindzege in de Giro.

En nu is er ook de film Engel, losjes geïnspireerd op het tragische leven van Frank Vandenbroucke. De door Vincent Rottiers gespeelde, drugsverslaafde fietscoureur heet in Engel Thierry Brasfort. Het is het verhaal van de wielrenner als een verloren ziel, getourmenteerd door eenzaamheid en de zwaarte van het leven. De tragische held heeft nog een diepverbonden avondlijke ontmoeting met de Senalgese prostituee Fae. Er is iets onmiskenbaar romantisch en diep tragisch aan hun ontmoeting: twee vreemden die in elkaars ogen dezelfde eenzaamheid lezen, en elkaar troosten met onvoorwaardelijke liefde. Ook al is die maar een kort leven beschoren. Op Vincents borstkas staan de vleugels getatoeëerd die het publiek hem toedicht, maar die wegen steeds zwaarder. 

Te zwaar, het is een engel, klaar om te vallen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s